هیچ

من چه دارم که تورا درخور هیچ

من چه دارم که سزاوار تو هیچ

                     تو همه هستی من

                     تو همه زندگی من هستی

             تو چه کم داری هیچ

خدای مهربان را یادمان رفت

 

سرمشق های آب،بابا یادمان رفت

                               

                                   رسم نوشتن با قلم ها یادمان رفت

 

شعر خدای مهربان را حفظ کردیم

                              

                                   اما خدای مهربان را یادمان رفت

     

  چی بگم از دست تو     ای روزگار

                                                   

                                               ای  که در ناپایداری     پایدار

 

از من آرامو بگیر

 

راحته دنیامو بگیر

 

از لبم جانو بگیرو دلخوشیهامو بگیر

 

اما احساسی رو که بهش دارم ازم نگیر

رفت

سر كلاس ادبيات معلم گفت:
      رفتن را صرف كن
      گفتم:رفتم رفتي رفت
      ساكت ميشوم..ميخندم..
      اما خنده من تلخ ميشود
      معلم دادميزند:ادامه بده؟
      ومن ميگويم:رفت رفت رفت
      رفت و دلم شكست غم رو دلم نشست
      رفت و شادي ام مرد
      شور و نشاط رواز دلم برد
      رفت رفت رفت
      ومن ميخندم و ميگويم
       خنده تلخ من از گريه غم انگيزتر است
      كارم از گريه گذشته است به آن ميخندم

همیشه دلم می خواست ...تو رویاهات جا بگیرم

همیشه دلم می خواست
بهم بگی دوسم داری
وقتی که پیش منی
سر روی شونم بزاری
همیشه دلم می خواست
که بی قرار من باشی
اََََگرهم زمستونم
تنها بهاره من باشی
همیشه دلم می خواست
ناز نگامو بکشی
روی بوم آرزوت
عکس چشامو بکشی
همیشه دلم می خواست
غرق محبتم کنی
از عذاب بی کسی
منو راحتم کنی
همیشه دلم می خواست
اسم منو صدا کنی
هر کسی غیر منو
به عشق من رها کنی
همیشه دلم می خواست
با هم دیگه بریم سفر
دورشیم از این آدما
نمونه از ما یه اثر
همیشه دلم می خواست
همیشه دلم می خواست
تو رویاهات جا بگیرم
یه جوری نیگام کنی
که از نگاهت بمیرم
همیشه دلم می خواست
واسم ستاره بچینی
وقتی که تنها شدم
تنهائیهامو ببینی
همیشه دلم می خواست
دست توی دستام بزاری
واسه یکبارم شده
هم پای چشمام بباری
همیشه دلم می خواست
برات عزیزترین باشم
میون این همه غم
پناه آخرین باشم
امّا تو نیستی و دل
بد جوری غرق خواستنه
می دونم نیستی و باز
دوباره وقت باختنه .

دستما كاغذي

         

سفيد بود.زلال وپاك.معطربودوميدرخشيد.خوشحال وشاد بود.

وتو ناب بودي پرازلحظه هاي بيقراري،زيبابودي وعاشق.قلبت شكسته بود وتنهابودي

دلش به حالت ميسوخت.تورا دوست داشت.ميپرستيد.همدم لحظه هاي بيكسي ات شده بود

مونس اشكهاي زلالت.باتمام وجود اشكهايت را ميبلعيد نميگذاشت تيرگي غم روي گونه هايت

 بنشيند.نگرانت بودوغمهايت را ميربود

تو خسته بودي.ديگرطاقت نداشتي.دستمال كاغذي تيرگي اشكهايت راباخود داشت.

قلبش پاره پاره قصه غصه هايت شده بودحرفهايش بوي كهنگي ميداد.بيماربودودرتب عشقت ميسوخت

وتو توان تحمل تيرگي هاي دستمال كاغذي را نداشتي.دستمال كاغذي ديگر لايق اشكهاي پاك تونبود

دستمال ديگري ميخواستي...

ان را مچاله كردي وتوي سطل زباله انداختي

تويادت نيست.دستمال كاغذي اما...هنوزهم اشكهاي تورا درسينه دارد

هنوزهم بيتاب غصه هاي توست.نگران زلالي چشمهايت...

هرچندتوي سطل زباله بود اما..اشكهايت راهنوز به يادگارداشت

...

جام عشق

عشق جامي است كه آنرا سر ميكشيم بي آنكه بدانيم شراب

است يا زهر و در هر دوحالت هنگام نوشيدن آن حس خوبي داريم

آینه

آینه انگا صدایم میزند

ومن رها ازخویشتن خویش

میدوم به سویش

کو......پس کجاست

هرچه دراعماق آینه خیره میمانم

نیست                  نیست دیگر

دختر خنده به لب

مست ورها از هرچیز

کو؟کجاست

دخترک گم شده انگار

دگر                  نیست که نیست

نه نگاهی              نه صدایی                       نه لبی،لبخندی

دخترک سایه شده

                 خیره به پستوی زمان

شاید اومنتظراست

بلکه نوری                نورسرخی           سرختر ازدل من

از فراسوی زمان پی او میگردد

دست گرمی انگار           تن تنهایی طنازش را                     میفشارد از دور

و صذایی شاید                     نام او میخواند....

آینه.....

آینه سخت نباش

رحم کن قلبم را                      وصبوری مرا

اینه با من باش

هم صدا       هم نفس          ویک دل باش

اینه همدم تنهایی من باش بگو

ازصدایی که مرا میخواند

ونگاهی که مرا میخواهد

ودلی....

آینه راست بگو             با من باش

آینه سخت نباش               بامن باش

پنج وارونه چه معنا دارد ؟!

پنج وارونه چه معنا دارد ؟!

خواهر کوچکم از من پرسيد

من به او خنديدم

کمي آزرده و حيرت زده گفت

روي ديوار و درختان ديدم

باز هم خنديدم

گفت ديروز خودم ديدم پسر همسايه

پنج وارونه به مينو ميداد

آنقَدَر خنده برم داشت که طفلک ترسيد

بغلش کردم و بوسيدم و با خود گفتم

بعدها وقتي غم

سقف کوتاه دلت را خم کرد

بي گمان مي فهمي

- پنج وارونه چه معنا دارد

یارم میرود

                   

یادم می رود انگار

یارم می رود انگار

دلتنگ

خسته ودرمانده

چشمم به راه مانده

 

بهاران را باور کن

 

باز کن پنجره ها را که نسیم    روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد و بهار روی هر شاخه کنار هر برگ    شمع روشن

 کرده است    همه ی چلچله ها برگشتند و طراوت را فریاد زدند

کوچه یکپارچه آواز شده است ...باز کن پنجره ها را ای دوست

هیچ یادت هست که زمین را عطشی وحشی سوخت ؟

برگ ها پپمردند ؟ تشنگی با جگر خاک چه کرد؟هیچ یادت هست ؟

توی تاریکی شبهای بلند   سیلی سرما با تاک چه کرد ؟

حالیا معجزه ی باران را باور کن و محبت را در روح نسیم   که در این کوچه ی تنگ  باهمین دست تهی روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد !

خاک جان یافته است   تو چرا سنگ شدی ؟ تو چرا این همه دلتنگ شدی؟

باز کن پنجره ها را و بهاران را باور کن.

ببار

احساس عجیبی دارم.
دریای دلم راطوفان کاترینا درهم نوردیده وذهنم بازلزله شش ریشتری بممغشوش شده وبه هم ریخته.

جنگلهای احساساتم اسیر آتش صاعقه شده.مهربانی ها وتمتم عواطفم راسیل باخود برده.

نمی دانم زمین وجودم تا کی توان تحمل آلودگی هارادارد وکی اتمسفر روحم پاره ونابود میشود

ویخچالهای اعصابم تاکی دربرابر حرارت مشکلات تاب میاورد وتن به سستی نمی دهد.نمیدانم تا

 کی باید چشم انتظارت باشم.

ببار...ببار ای باران رحمت الهی که بیش ازاین توان ایستادگی دربرابراین عطش کشنده را ندارم...

ببارای باران رحمت الهی...

نو سرد ایرانیان

ای آنکه به تدبیر تو گردد ایام   

                                               ای دیده و دل از تو دگر گون مادام

وی آنکه به دست توست احوال جهان

                                               حکمی فرما که گردد ایام به کام

 

                                *  *    *

 

ساقیا آمدن عید مبارک بادت   وان مواعید که کردی مرود از یادت

 

 

کودکانه

بوی عیدی      بوی توپ     بوی کاغذ رنگی

بوی تند ماهی دودی وسط سفره ی نو

بوی یاس جا نماز ترمه ی مادر بزرگ

                                              با اینا زمستون و سر می کنم

                                              با اینا خستگی مو در می کنم

شادی شکستن قلک پول

وحشت کم شدن سکه ی عیدی از شمردن زیاد

بوی اسکناس تا نخورده ی لای کتاب

                                            با اینا زمستون و سر می کنم

                                            با اینا خستگی مو در می کنم

فکر قاشق زدن دختر ناز چشم سیاه

شوق یک خیز بلند از روی بته های نور

برق کفش جفت شده تو گنجه ها

                                          با اینا زمستون و سر می کنم

                                          با اینا خستگی مو در می کنم

عشق یک ستاره ساختن با دولک

ترس نا تموم گذوشتن جریمه های عید مدرسه

بوی گل محمدی که خشک شده لای کتاب

                                        با اینا زمستون و سر می کنم

                                       با اینا خستگی مو در می کنم

وبی باغچه                بوی حوض             عطر خوب نذری

شب جمعه                 پی فانوس             توی کوچه گم شدن

توی جوی لاجوردی هوس یه آب تنی

                                       با اینا زمستون و سر می کنم

                                       با اینا خستگی مو در می کنم

                                       با اینا بهارو باور می کنم!       

                                                                                                 شهیار قنبری

بهار

       

  ناز کن،که بهار

                              ناز می کن

                                           باز،باز می کند

پنجره ها،درها،دریچه های قلبت را

                         ناز کن،که بهارآهسته می تکاند تورا

 خالی می شود دل از رنگ ریا

                          شاداست بهاروشادمانی ازآن تو

           پرکن پیاله را که ناز می کند بهار

بوی عید می آید...

 

 

بوی عید می آید...

 

امسال کمی دیرتر بوی عید را حس کردم،دیگر لباسهای سفره ی عید چندان اهمیتی برایم

 

نداشت ،نمیدانم یا بزرگتر شدم یا برایم اهمیت ندارد که لباسهای سفره هفت سین اتو کشیده و

 

به قولی بوی نویی بدهد،امسال گذشت و سال جدید پیش روی من است،امسال ازخودم دورتر

 

بودم این حس بدی است اما نمیدانم چرا خوشحال تر میشوم وقتی از خود فاصله

 

میگیرم؟؟؟؟؟؟

 

شاید خنده دار به نظر برسد که چمدانهایم را ببندم و به مسافرت بروم ولی بترسم از اینکه

 

حوصله ام سر میرود...عادت هایم را کنار بگذارم و استراحت کنم....دوستانم را رها کنم و به

 

خود باندیشم...نمیدانم این حس عجب مال التهابی است که از رسیدن سال جدید بر دلم افتاده یا

 

دلتنگی برای روزاهای قشنگی که از کنارم گذشتند ودیگر بر نمیگردنند؟

 

ماهی ی سفره ی عید را خیلی دوست دارم ...اما تا به حال به یاد ندارم عیدی را در خانه ی

 

خودمان به سر ببریم تا برای سفره عید ماهی بخرم.اما هنوز سفره ی کوتاه مدت عید را

 

که برای گسترانید نش تلاش میکردم را یادم نمیرود:

 

عیدی پدر ..بوسه ی مادر...یک خط قرآن...شیطنت های برادر کوچکم با آجیل های  

 

سفره...تلفن و تبریک...دوستانی که با یک متن به یام هستند ...یک بیت شعر..فال حافظ و...

 

باز هم بشمارم کم می اورم خاطرات و دیده هایی را که به یاد می آورم.

 

>>>خلاصه بوی عید  بوی عطر همین خاطره های کهنه ایست که زنده میشوند

یقیین مردد

دوری

          فلسفه ای دارد

ترک عشق

        فلسفه ای دارد

وحماسه ی بی حامی من

منطق مرا

             که هزار ساله ام در عشق

                                      خودخواهی

                                      وتردید

درویرانه ی

گذشت ها                          وگذشته ها

                 

چــه خـــواهـــي كــــــــــــــــرد؟؟؟

 

تو ميگفتي زماني دور يا نزديك ؛ فريب زندگي ما را ، مرا از تو ... ترا از من جدا سازد و من

 

باور نمي كردم...

 

 تو ميگفتي زمان صد چهره افسرده هم دارد ، جهان تنها گرماي محبت نيست و من باور نمي

 

كردم...

 

 تو ميگفتي و من در گوش تو افسانه مي خواندم و افسوس اكنون هر يك جدا از هم ، راهي در

 

پيش رو داريم...

 

                  ومن تنهای تنهابارها از خويش مي پرسم : چــه خـــواهـــي كــــــــــــــــرد؟؟